وقتی که شاه عباس صفوی دستور ساخت 999 رباط را ـ در مراکز مهم دولتی و مسیر اصلی تردد ماموران حکومتی ـ به معماران زبردست اصفهانی داد، مزینان با توجه به وسعت خود که در آن زمان بسیار بزرگ تر از مزینان فعلی بوده و از طرفی واقع شدن در مسیر اصلی جاده ابریشم و دارا بودن مرکز حکومتی و پادگان نظامی به عنوان یکی از این مراکز مهم انتخاب شده است.
رباط مزینان یکی از بزرگترین و با شکوه ترین رباط های ساخته شده در ایران است که با نقشه ای منحصر به فرد، روبروی ویرانه های کاروانسرای مأمونی ساخته شده است.
روبروی درب ورودی رباط صفویه ی مزینان، آب انبار بزرگی ساخته شده که با استفاده از آب قنات 2500 ساله ی این روستا پر می شده است. بالای آب انبار دو عدد بادگیر تعبیه شده است که هوای سرد شب های کویر را به درون آب انبار می برده و آب درون آن را خنک و گوارا می ساخته است.
این مسجد، در آن زمان که هنوز مزینان قدیم بر اثر سیل تخریب نشده بود،مسجد جامع روستا محسوب می شد؛ در کنار این مسجد تراز آب قنات کهن مزینان تعبیه شده است.
بنابر اقوال تاریخی این مسجد از بنا های ساخته شده در دوران تسلط صفویه می باشد.
صنیع الدوله در جلد سوم مطلع الشمس درباره ی این مسجد می نویسد: « مسجد در مزینان کهنه قرار داشته است، قلعه ی مزینان کهنه هشت برج داشته و منبری از آجر و گچ در ضلع شرقی شبستان راه یافته اند».
برگرفته از کتاب «مزینان عشق آبادی کوچک» نوشته ی احمد مزینانی(باقری)
